اي نو گل نرگس تو گلستان صفايي                 هم زاده حيدر ، خلف خون خدايي

دلهاي همه دلشدگان محو جمالت                     اي يوسف زهرا زچه رو رخ ننمايي

ما مست تمناي تو  و غرق نيازيم                   تو مظهر جودي و همه لطف و صفايي

از طلعت رويت همه جا غرق ضيا شد             خورشيد جهان شد خجل از همچو ضيايي

تو گوهري اندر صدف بحر ولايت                 موعود دل غمزده خلق خدايي

گلهاي گلستان شهادت شده پرپر                     دانم كه تو خود حافظ خون شهدايي

از نعره تكبير تو اندر دل كعبه                       در هم شكند فتنه هر جور و جفايي

6/3/1384 ميرزايي

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اردیبهشت ۱۳۸۹ساعت   توسط مسول وبلاگ  |