|
در ابتدای امر خواهش میکنم برای شادی روح مرحوم مغفور "وجدان بیدار بشری " اجماعا صلوات..... بدنبال حرکت مردمی مردم کشورهای تونس و مصر ؛ موج بیداری مردمی در کشور لیبی نیز شروع شده و مردم این کشور برای رهایی از چنگال خونین دیکتاتور این کشور قیام همه جانبه ای را آغاز کردند که این حرکت خیلی سریع فراگیر شده و تمام شهرها را در بر گرفت. شعارهای مردم عمدتا حول محور برکناری و اسقاط رهبریت این کشور یعنی شخص معمر قذافی بود. و به عبارتی میتوان گفت که خواسته مشترک تمام قومیتها و قبایل این کشور صرف نظر از اختلافاتی که این اقوام با هم داشتند بر سر نخواستن رهبر این کشور بود. و این خواسته خود را یکصدا فریاد زدند. حکومت دیکتاتوری قذافی هم بسان تمام دیکتاتورهای دنیا که حاضر نیستند کوچکترین صدای مخالفی را بشنوند ، پاسخ مردم را با باطوم و گاز اشک آور و گلوله و توپ و تانک و در نهایت با بمباران هوایی مردم بی پناه کشور خود داد. و از بکارگیری هیچگونه خشونتی علیه مردم کشور خود فروگذار نکرد و به عبارتی معنی و مفهوم جدیدی از مشت آهنین را در سرکوب مخالفتهای مردمی در معرض دید جهانیان قرار داد که تا کنون در هیچ کشوری سابقه نداشته است. بدتر از این اقدامات فوق وحشیانه دیکتاتور لیبی سکوت وحشتناک تر دولتها و جوامع بین المللی در قبال این نسل کشیها میباشد. نکته ای که در این عدم مخالفتهای کلامی و عملی وجود دارد این است که گویا حکومتهای دیکتاتور با سکوت در قبال این گونه اعمال گویی میخواهند این پیام را به مخالفین داخلی خود بدهند که ممکن است این گونه اعمال هم به عنوان یک گزینه روی میز آنان برای سرکوب مخالفان باشد. واضح تر بگویم ، ظاهرا حاکمان دیکتاتور نه تنها از این اعمال ناراحت نیستند بلکه مشعوف این اقدامات ضد بشری هم هستند و به زعم خود سکوت در مقابل این اعمال در واقع زهر چشمی است که از مخالفین خود گرفته اند. حال با این وضعیت وظیفه نهادهای بین المللی و سازمانهای مردم نهاد و انجمنهای بشردوستانه و نیز مردم آزاده جهان چیست؟ در این که مردم کشورها بدون موافقت دولتهای مستقر توانایی جندانی برای حمایت از مردم بیگناه لیبی ندارند یک واقعیت تلخی است که باید پذیرفته شود. یعنی تا دولتهای مستقر اراده ای برای کمک و معاضدت از این مردم بیگناه نداشته باشند ، امکان اقدام عملی برای مردم این کشورها به شکل موثر فراهم نمی باشد. بنابراین وظیفه انسانی تمام مردم آزاده جهان است که فریاد حمایت از مردم مظلوم لیبی را یکصدا سرداده و از حکومتها بخواهند که قدمهای اساسی و موثری را برای توقف نسل کشی و احترام به رای و نظر مردم این کشور بردارند. مخالفت با سرکوب و نسل کشی باید به عنوان یک خواسته جهانی فریاد زده شود. نباید اجازه داد که اقدامات ضدبشری دیکتاتور لیبی به عنوان یک شیوه جدید از سرکوب مخالفتهای مردمی به رسمیت شناخته شود.
+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم اسفند ۱۳۸۹ساعت توسط مسول وبلاگ
|
|
|
